ΆρθραΔήμος ΚαρδίτσαςΕΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ


ΕΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ


07/09/2011

Η πρώτη μου επαφή με την κοινότητα του ΤΕΙ Καρδίτσας χρονολογείται το 2004. Η πιο πρόσφατη και πιο ουσιαστική, πριν από λίγες ημέρες, κατά την επίσκεψη του Συνδυασμού μας στη Διοίκηση. Ο προβληματισμός όμως από αυτήν θα διαρκέσει μάλλον αρκετές.

Ως άοκνος εργάτης αλλά και λάτρης της ακαδημαϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης των φοιτητικών μου χρόνων, δε θα μπορούσα να μην ενδώσω στην έλξη και της δική μας ακαδημαϊκής κοινότητας.

Γρήγορα λοιπόν διαπίστωσα ότι κοινό τόπο όλων των μελών της, αλλά ιδιαίτερα των φοιτητών, αποτελεί η διαπίστωση που έτσι κι αλλιώς φέρει κάθε φιλοξενούμενος σε μια ξένη για αυτόν περιοχή: Δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι δεσμοί του ζωντανού αυτού κυττάρου με τον υπόλοιπο ιστό της πόλης. Η πόλη δεν αντιμετώπισε – τουλάχιστον σε ένα πρώτο στάδιο – το ΤΕΙ στην πραγματική του διάσταση. Ως το σπουδαιότερο πνευματικό της ίδρυμα. Υπήρχε μάλιστα η υποψία περί μιας εντελώς διαφορετικής αντιμετώπισης: Αυτή της οικονομικής εκμετάλλευσης. Είναι κάτι το οποίο βέβαια ως ντόπιοι δε συμμεριζόμαστε αλλά ίσως σε ένα μικρό βαθμό να ίσχυε ή και να ισχύει, όσο και αν μας κακοφαίνεται.

Ανεξαρτήτως της όποιας οικονομικής διάστασης, θα πρέπει έστω να μνημονεύσουμε τον αληθινό ρόλο του ΤΕΙ στην Καρδίτσα. Τα υψηλότατα ακαδημαϊκά χαρακτηριστικά των καθηγητών και των τριών Τμημάτων, καθώς και η φρεσκάδα των νέων επιστημόνων εγγυώνται αυτά που δύσκολα άλλος φορέας της πόλης μπορεί να εγγυηθεί: ένα κύτταρο έρευνας, επιστημονικής προσέγγισης των περιβαλλοντικών (κυρίως) ζητημάτων που θα μας απασχολήσουν ακόμη πιο έντονα στο μέλλον, μια ατμομηχανή της τεχνολογικής προόδου και εν τέλει ένα πυρήνα επιστήμης και πολιτισμού που τόσο έχει ανάγκη μια πόλη που γέννησε λαμπρούς επιστήμονες χωρίς όμως να καταφέρει να τους εντάξει σε ένα τοπικό σύστημα ή έστω κάποιο σημείο αναφοράς.

Και αν αυτές οι διαπιστώσεις φαντάζουν κοινότοπες, ας προσπαθήσουμε από κοινού και με σθένος να υπερασπιστούμε τη λειτουργία του ΤΕΙ Καρδίτσας, από τη στιγμή μάλιστα που γνωρίζουμε ότι εκτός από το έμψυχο δυναμικό υπάρχουν και οι κατάλληλες υποδομές, όπως και οι προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης για τους αποφοίτους. Για παράδειγμα, οι καθηγητές μας ενημέρωσαν ότι οι περίπου εκατό πτυχιούχοι του Τμήματος Σχεδιασμού – Τεχνολογίας Ξύλου και Επίπλου έχουν γίνει τόσο περιζήτητοι που μετά το πέρας της πτυχιακής τους εργασίας συνεχίζουν να εργάζονται ως επαγγελματίες πλέον στους εργοδότες τους, πριν καν ορκιστούνε!

Σήμερα όμως όλα αυτά έχουν τεθεί σε κίνδυνο. Καθώς δε θα ήθελα να αναλώσω το θέμα αυτό στο ζήτημα της περιβόητης βάσης του 10, όχι επειδή δεν είναι σημαντικό αλλά επειδή θα ήθελα να εστιάσω στο ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, απλώς θα επισημάνω ότι τα δύο τουλάχιστον από τα τρία τμήματα απειλούνται εξαιτίας της εισαγωγής λίγων φοιτητών. Το υπάρχον – παράλογο κατά τη γνώμη μου – σύστημα, οδηγεί τους νέους σε Σχολές για τις οποίες δεν ενδιαφέρονται πραγματικά. Και αν αυτό ήταν ένα πρόβλημα του προηγούμενου συστήματος των «δεσμών», σήμερα είναι ο κανόνας. Αρκεί ο υποψήφιος να χάσει το επιθυμητό του Τμήμα και θα βρεθεί σε Σχολές που δεν έχουν την παραμικρή συνάφεια με το αντικείμενό του, με το αντικείμενο του Τμήματος για το οποίο είχε βάλει πλώρη. Ως αποτέλεσμα αυτού του συστήματος σε συνδυασμό με ένα μοναδικό ελληνικό τρόπο επαγγελματικού προσανατολισμού, η ζήτηση για τα Τμήματα που έχουμε στην πόλη μας και προσφέρουν σημαντικές επαγγελματικές προοπτικές, είναι σχετικά μικρή.

Έτσι, η αξιοζήλευτη ακαδημαϊκή μας κοινότητα χρειάζεται και απαιτεί σήμερα στήριξη. Σύμφωνα με τους καθηγητές του ΤΕΙ, στα χέρια του Δήμου βρίσκονται δύο ενέργειες πολύ ουσιαστικές: Η ενημέρωση και η προβολή.

Εξάλλου, δεν είναι λογική η επιθυμία 2.500 νέων το χρόνο να σπουδάζουν για παράδειγμα λογιστική, οδηγούμενοι με μαθηματική ακρίβεια στην ετεροαπασχόληση ή υποαπασχόληση και να μην επιλέγουν 80 νέοι το μοναδικό Τμήμα Τεχνολογίας Ξύλου και Επίπλου στην Ελλάδα.

Καθώς οι συνθήκες ωριμάζουν, η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα συνδέεται όλο και περισσότερο με την εκπαίδευση όλων των βαθμίδων. Ας υπερασπιστούμε λοιπόν με θέρμη όχι μόνο τις ενέργειες αναβάθμισης της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και της Τριτοβάθμιας. Ας θεωρήσουμε τα ζητήματα που αφορούν την Παιδεία και Εκπαίδευση στον τόπο μας ως σύνολο και όχι ως δύο διακριτές κατηγορίες. Και αν ζούμε σε μικρή πόλη και οι καθηγητές των παιδιών μας στα σχολεία είναι φίλοι μας, το ίδιο να είναι και οι καθηγητές των φοιτητών μας. Των δικών μας φοιτητών.

Ιωάννης Γεννάδιος
3 Οκτωβρίου 2006



άλλα άρθρα στην κατηγορία Δήμος Καρδίτσας


27/04
2019
27/04/2019
25/04
2019
25/04/2019
23/04
2019
23/04/2019

προβολή όλων των άρθρων της κατηγορίας

στείλτε μου ένα email

επικοινωνήστε μαζί μου κάνοντας χρήσης της παρακάτω φόρμας.