Σήμερα στις 10 το πρωί συνεδρίασε η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής με κύριο αντικείμενο την ανάκληση ή μη της άδειας λειτουργίας πολλών καταστημάτων της πόλης που βαρύνονται με βεβαιώσεις παραβάσεων από την Αστυνομία. Οι παραβάσεις αφορούν στη χρήση υπολογιστών χωρίς άδεια, στην παρουσία ζωντανής ορχήστρας δίχως τη σχετική άδεια, σε δραστηριότητες που δεν προβλέπονται από την άδεια και στην ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων πέραν των προβλεπόμενων από την άδεια.

Τα θέματα αυτά είναι δυσεπίλυτα καθώς κάποιες νέες διατάξεις προβλέπουν ότι η βεβαίωση των παραβάσεων από την Αστυνομία θα πρέπει να ακολουθείται από προτεινόμενα διοικητικά μέτρα, κάτι το οποίο δε συνέβη στο πρώτο εξάμηνο του έτους με αποτέλεσμα η Επιτροπή να αντιμετωπίσει το εξής πρόβλημα: Για ένα σχετικά μικρό παράπτωμα να καλείται να λάβει τη μέγιστη ποινή, την οριστική ανάκληση της άδειας.

Η συζήτηση που ακολούθησε με την πολύτιμη συμβολή του νομικού συμβούλου του Δήμου κατέληξε σε μια αναβολή ορισμένων εκκρεμών υποθέσεων, καθώς για ορισμένες άλλες περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες συμμορφώθηκαν πλήρως και το θέμα έκλεισε. Ως μέλη της Επιτροπής αντιλαμβανόμαστε ότι απαιτείται η εφαρμογή της διάταξης που ορίζει μια προτεινόμενη διοικητική κύρωση όχι μόνο από την αρχή που εκδίδει την άδεια αλλά και από την αρχή που βεβαιώνει την παράβαση, δεχόμενοι όλοι μας μια αρχή αναλογικότητας στην τιμωρία της παράβασης. Η αρμόδια υπάλληλος σωστά παρέπεμψε το θέμα στην Επιτροπή ώστε να μη βαρύνεται με παράβαση καθήκοντος, η Επιτροπή όμως θα πρέπει να θέσει κανόνες γνωστούς σε όλους ώστε να μην αντιμετωπίζονται όλες οι παραβάσεις με την ίδια ποινή.

Ο Δήμος μας λοιπόν αντιμετωπίζει με κατανόηση τους επιχειρηματίες της πόλης μας. Θα τονίσω όμως ότι αναμένει την ίδια κατανόηση από τους επιχειρηματίες. Η χρήση του δημόσιου χώρου προϋποθέτει κάποια ανταπόδοση προς το σύνολο, ιδιαίτερα από τη στιγμή που 7 με 8 μήνες το χρόνο τα καταστήματα φιλοξενούν τους πελάτες τους στο δημόσιο χώρο. Έχουμε περιπτώσεις μηνύσεων της αστυνομίας που βρήκε 65 καθίσματα αντί των 25 της άδειας, 60 καθίσματα αντί των 20 της άδειας και 14 αντί μηδενός! Το τραγικό μάλιστα είναι ότι και αυτά τα λίγα καθίσματα που δηλώνονται δεν πληρώνονται στο Δήμο.

Ένας επιχειρηματίας που καταβάλει ενοίκιο ύψους 20 με 30 χιλιάδες ευρώ αρνείται να καταβάλει 800 ευρώ ετησίως στο Δήμο για το χώρο που καταλαμβάνει και του αποφέρει το 100% των εσόδων του την Άνοιξη και το Καλοκαίρι, επιβαρύνοντας σαφώς με τη βαριά αυτή χρήση τις Υπηρεσίες του Δήμου, οι οποίες βέβαια κατά τη γνώμη μου δεν ήταν αυτές που θα έπρεπε. Αυτό όμως δε μπορεί να σταθεί ως σκεπτικό για την άρνηση καταβολής του μικρού αυτού αντιτίμου στο Δήμο το οποίο αποτελεί ένα απειροελάχιστο ποσοστό στον οικονομικό ετήσιο κύκλο μια επιχείρησης, ενώ είναι αυτό που προσφέρει τα περισσότερα έσοδα.

Θα ήθελα οι παρατηρήσεις αυτές απλά να εκληφθούν ως μια αφορμή για σκέψη. Όταν μορφοποιηθεί η άποψη της διοίκησης και λειτουργήσει για πρώτη φορά η (υπερβολικά σημαντική) Επιτροπή Ποιότητα Ζωής της νέας διοίκησης, θα αρθρογραφήσουμε ενημερώνοντας τους συνδημότες αναλυτικά.